Waarom laten beleggers zich toch elke keer weer ‘gek’ maken door bepaalde goeroes en schakelen ze hun eigen rationele denken uit ? Wessel Aslander van Wallstreetweb weet het antwoord: luiheid. Volgens de beursanalyticus lopen nog steeds hele horden achter de betweters van het beurstoneel aan. Aslander waarschuwt: "Trap toch niet elke keer opnieuw in dat ‘spelletje’; dat kost u elke keer heel veel geld!"
Net als Aslander moet ik, zoals bekend, over het algemeen ook weinig van goeroes hebben. Ze kloppen arglistig geld uit je zak met irrationeel gelul en opportunistische prietpraat over de markt en met soms ronduit misleidende informatie over hun eigen prestaties en resultaten. Wat dat betreft kan ik me helemaal in Aslander vinden. Hij beweert ook, dat er met emotie op de beurs amper of geen geld valt te verdienen. Emotie is volgens hem een zeer slechte raadgever "omdat de meeste beleggers dan hun ‘ingevingen’ of wantrouwen achterna lopen, meestal met plezier gestimuleerd door genoemde partijen. Die maken daar graag gebruik (of zo u wilt ‘misbruik’) van en proberen de situatie naar hun hand te zetten. En dat lukt ze, zeker in de fase van herstel na een zware tik, hartstikke goed ! Oftewel: de meeste beleggers lopen het liefste een bepaalde partij ‘achterna’ omdat ze zélf niet willen nadenken over ontwikkelingen. En als het fout gaat kunnen ze die partij ‘de schuld’ geven van het falen, zodat ze zélf ‘buiten schot’ blijven."
Volgens Aslander mag zo'n aanpak psychologisch weliswaar ‘goed’ voelen, maar is deze vanuit beleggingstechnisch oogpunt erg dom: "Want het kost u veel geld en/of rendement, terwijl u niets had verloren of zelfs had gewonnen door zélf na te blijven denken."
Vanuit mijn persoonlijke optiek past hier een kanttekening. Ik loop weliswaar niet achter goeroes aan, ik handel wèl vaak uit emoties en opportunistische overwegingen. Wees wel: als het mij onder de streep geen succes had opgeleverd, had ik natuurlijk allang met die benadering gekapt. Misschien dat Aslander mijn aanpak een beetje kan billijken als ik erbij vertel dat ik me in eerste instantie altijd laat leiden door technische analyse, in de ogen van Aslander een beproefde weg: "Er is maar 1 techniek die vrijwel alles op de beurs ‘vangt’: Technische Analyse. Simpelweg omdat zij geen enkel oordeel velt over een bepaalde situatie, maar slechts de trend in beeld brengt. Neutraler, eerlijker en duidelijker kan het niet, omdat elke emotie en voorkeur wordt uitgeschakeld en semi-wetenschappelijk naar de beurs wordt gekeken."
Ik ben het oneens met de analyticus, dat zo'n (semi)wetenschappelijke benadering per definitie ‘neutraal’ is, omdat de factor emotie geheel wordt uitgeschakeld. In mijn visie is de hele beurshandel voor een groot deel emotie. Alle emoties bij elkaar, gebundeld in de dagelijkse handel op de beursvloer, leiden tot een trend. Ik kijk naar die trend, denk er over na (zoals Aslander graag wil!) en voeg er vervolgens mijn eigen gevoelens aan toe. Juist die gevoelens (en emoties) zijn voor mij uiteindelijk doorslaggevend voor de vraag of ik een order wel of niet plaats.
dinsdag 17 augustus 2010
Excessieve zelfverrijking
Met de regelmaat van de klok komen dienaren van de publieke zaak in het nieuws vanwege excessieve beloningen, bonussen, gouden handdrukken, wachtgelden en creatieve regelingen. Soms gaan deze excessen hand in hand met wanprestaties. Econoom Arnold Heertje geeft daar in een column op RTLZ een paar 'aardige' voorbeelden van. Voorbeelden die in het verleden door de toenmalige minister-president Wim Kok (inmiddels zelf een lui leven lijdend en genietend van rijkelijke beloningen voor commissariaten) moeiteloos onder diens eigen kwalificatie 'excessieve zelfverrijking' zouden zijn gerubriceerd.
Heertje: De laatste dagen kwamen voorbij de woningcorporaties met de topman van Aedes, Marc Calon, die in Groningen verwikkeld is in fraude dossiers over Meerstad en de blauwe Stad. Johan van Praet was directeur van de Zorgstichting Aveleijn. Hij is ontslagen wegens een onrechtmatige hypotheek, verstrekt uit AWBZ-gelden. In zijn Raad van Toezicht zat Netty Nieuwboer, oud-burgemeester van Losser, die daar vervroegd is vertrokken vanwege een landbouwshow met een gouden handdruk van € 200.000. Vandaar dat Van Praet is weggestuurd met een gouden handdruk van ruim € 500.000. Marja van Goudswaard is als directeur van het Centraal Administratiekantoor, CAK wegens wanprestatie ontslagen. Haar wachtgeld wordt tot 2017 aangevuld tot minimaal 80 % van haar wedde op de dag van ontslag. Ook deze onrechtmatige vergoeding gaat uit de AWBZ-gelden. Jan Wieten is wethouder van de gemeente Kampen. Hij is nu parttime gaan werken op basis van 75 %.
De burger veronderstelt een versobering van 25 %, maar dat is niet zo. Volgens de Volkskrant wordt er voor 25 % een beroep gedaan op wachtgeld. Misschien een vergissing omdat het wachtgeld maximaal 80 % van het salaris is en dan gaat het om 5 %. Het blijft een bedenkelijk arrangement dat je als sociaal-democraat niet zou moeten willen. Frank Luycks, wethouder in Hoogeveen denkt daar anders over. Hij laat zich ook compenseren uit de wachtgeldregeling met het argument dat hij gewoon gebruik maakt van de regels en bovendien 70 uur per week werkt. Voor het kabinet-Rutte-Verhagen liggen de bezuinigingen voor het oprapen.
Hoe zou het trouwens gaan met onze gewezen minister van Financiën Wouter Bos? Ook hij geniet een riant wachtgeld, aangevuld met wat losse centen uit commissariaten en andere onduidelijke bezigheden. Spelend in de zandbak met zijn koters zal hij gniffelend terugdenken aan het moment waarop hij met zijn PvdA-smaldeel op hypocriete gronden uit het kabinet-Balkenende-4 stapte. Voor hem, stilletjes uiteraard, een glorierijk moment, omdat hij vanaf dat moment gevrijwaard zou zijn van het afleggen van verantwoordelijkheid voor zijn falende aanpak van de financieel-economische crisis. Zijn enige zorgen zijn nog de poepluiers. Maar met een jaarlijkse handreiking van de Nederlandse burgerij van enkele tonnen uit de belastingpot wordt die klus draaglijk. Bovendien is er voor de nabije toekomst het perspectief van een dikke baan als president-directeur van de Nederlandse Bank. Die loper kon nog net worden uitgelegd voor het landsbelang moest worden ingeruild voor de schone taak van huisman.
Heertje: De laatste dagen kwamen voorbij de woningcorporaties met de topman van Aedes, Marc Calon, die in Groningen verwikkeld is in fraude dossiers over Meerstad en de blauwe Stad. Johan van Praet was directeur van de Zorgstichting Aveleijn. Hij is ontslagen wegens een onrechtmatige hypotheek, verstrekt uit AWBZ-gelden. In zijn Raad van Toezicht zat Netty Nieuwboer, oud-burgemeester van Losser, die daar vervroegd is vertrokken vanwege een landbouwshow met een gouden handdruk van € 200.000. Vandaar dat Van Praet is weggestuurd met een gouden handdruk van ruim € 500.000. Marja van Goudswaard is als directeur van het Centraal Administratiekantoor, CAK wegens wanprestatie ontslagen. Haar wachtgeld wordt tot 2017 aangevuld tot minimaal 80 % van haar wedde op de dag van ontslag. Ook deze onrechtmatige vergoeding gaat uit de AWBZ-gelden. Jan Wieten is wethouder van de gemeente Kampen. Hij is nu parttime gaan werken op basis van 75 %.
De burger veronderstelt een versobering van 25 %, maar dat is niet zo. Volgens de Volkskrant wordt er voor 25 % een beroep gedaan op wachtgeld. Misschien een vergissing omdat het wachtgeld maximaal 80 % van het salaris is en dan gaat het om 5 %. Het blijft een bedenkelijk arrangement dat je als sociaal-democraat niet zou moeten willen. Frank Luycks, wethouder in Hoogeveen denkt daar anders over. Hij laat zich ook compenseren uit de wachtgeldregeling met het argument dat hij gewoon gebruik maakt van de regels en bovendien 70 uur per week werkt. Voor het kabinet-Rutte-Verhagen liggen de bezuinigingen voor het oprapen.
Hoe zou het trouwens gaan met onze gewezen minister van Financiën Wouter Bos? Ook hij geniet een riant wachtgeld, aangevuld met wat losse centen uit commissariaten en andere onduidelijke bezigheden. Spelend in de zandbak met zijn koters zal hij gniffelend terugdenken aan het moment waarop hij met zijn PvdA-smaldeel op hypocriete gronden uit het kabinet-Balkenende-4 stapte. Voor hem, stilletjes uiteraard, een glorierijk moment, omdat hij vanaf dat moment gevrijwaard zou zijn van het afleggen van verantwoordelijkheid voor zijn falende aanpak van de financieel-economische crisis. Zijn enige zorgen zijn nog de poepluiers. Maar met een jaarlijkse handreiking van de Nederlandse burgerij van enkele tonnen uit de belastingpot wordt die klus draaglijk. Bovendien is er voor de nabije toekomst het perspectief van een dikke baan als president-directeur van de Nederlandse Bank. Die loper kon nog net worden uitgelegd voor het landsbelang moest worden ingeruild voor de schone taak van huisman.
Abonneren op:
Posts (Atom)